Voor vandaag lang de route naar huis op de planning. Om toch te proberen erg nog zo veel mogelijk uit te halen heeft Sissy er een lang toeristische route van gemaakt. De route ging door het centrum van Luxemburg en Bastogne (helaas geen koeken meet gekocht). Ondanks het stormachtige weer was ook omgeving in Luxemburg zeker de moeite waar nog een andere keer te bewonderen. Luik hebben we toch maar even gelaten voor wat het was en zijn door Maastricht Nederland weer in gereden.

Ja, beste kijkbuis-mensen we zijn sinds vandaag weer in Nederland gearriveerd. De reden is zoals gisteren al een beetje vermeld. Florian had “heimwee” of cultuur moeheid of voor gebrek aan een betere bewoording geen zin meer. De bodem van de financiën voor deze reis kwamen, vooral door de dure brandstof prijzen ook al eerder in zicht dan gepland. Waardoor we beiden besloten hebben om eerder dan gepland terug te komen. Sissy had nog dolgraag door willen reizen, maar dat houden we dan nog maar te goed voor de volgende keer. We hebben per slot van rekening nog maar de helft gehad!

Later zullen we een kort verslag doen van de impressies die deze reis ons gegeven heeft. Want zeg nou zelf, in die afgelopen vier en een halve maand hebben we behoorlijk veel gezien en mee gemaakt. We hebben geprobeerd om hierover dagelijks wat te vertellen, maar lang niet alles en alle foto’s, indrukken en gesprekken hebben we hier kwijt gekund (of gewild J).

Nu is het even tijd om weer op adem te komen, alles op je in te laten werken en vooral te verwerken. Daarna zien we even verder hoe,wat, waar, en/of wanneer we de rest nog eens gaan bekijken.

We zijn in ieder geval blij dat jullie ons zo graag hebben gevolgd, ook al verliep het updaten op het einde steeds langzamer dan voorheen. Houd deze site nog even in de gaten voor de laatste afrondende zaken.

Heel erg bedankt en tot ziens, maar dan in het echt en niet via deze site!

Florian en Sissy

De mooie landerije van Luxemburg en de laaste foto van de reis

De mooie landerije van Luxemburg en de laaste foto van de reis

3 Comments, Written on September 24th, 2012 , 34. België, 35. Luxemburg

Vanuit Straatsburg zijn we eigenlijk rechtstreeks vertrokken naar Dudelange in Luxemburg. Florian had het lange reizen eigenlijk wel weer een beetje gehad en kon bijna niet wachten om meteen door te rijden naar huis. Maar dat zou toch nog iets te ver voor één dag geweest zijn. Dudelange was daarom eigenlijk ook niet meer dan een tussenstop. Hier stonden naast het spoor en bij een skatepark een aantal campers van vooral Engelsen en vele Nederlanders, die net als wij bezig waren met hun terugreis.

Het was slecht een kleine parkeerplaats en toen wij er aan kwamen rijden stonden er nog maar 3 andere. Wij hebben daarom de camper makkelijk geparkeerd en de ruimte genomen die er was. In de loop van de dag kwamen er echter steeds meer camper bij. Toen het krap werd voor nieuwkomers hebben we de camper toch maar even gedraaid zo konden er weer een paar meer bij. aan het einde van de dag stonden we met zeker 10 campers op deze plek.

Leave A Comment, Written on September 23rd, 2012 , 25. Frankrijk, 35. Luxemburg
Prachtige vakwerk gebouwen

Prachtige vakwerk gebouwen

We waren weer vroeg uit de veren en hebben besloten om vandaag weer verder te reizen, nog een dag druiven knippen was voor ons uitgeruste lichaam toch iets teveel inspanning. Gelukkig werkten ze vandaag niet, we waren ook zeker niet verplicht om sowieso mee te helpen. Dus de pijlen werden gericht op een volgende stad om te bezoeken. We hebben nog even afscheid genomen en hebben vrienden gemaakt met deze zeer aardige mensen, dat is altijd leuk!

Strasbourg was de volgende stad, daar hebben we een gratis camperplaats kunnen vinden vlakbij een groot park, dichtbij de weg naar de Duitse kant van Strasbourg. Vanaf daar zijn we de stad in gewandeld hebben eigenlijk zoals altijd lekker rond gekeken. In het centrum naast de grote kathedraal was ook nog het toeristen bureau. Daar vroeg Florian naar een stadskaart waarop het vriendelijke meisje antwoordde dat deze 1,50 kostte. “Pardon”, zei Florian. “Normaal zijn deze gratis!”. Om een lang verhaal kort te maken hebben we erg met elkaar kunnen lachen en hebben we uiteindelijk toch alle informatie gekregen die ook op een betaalde kaart stond.

We hebben heerlijk door de stad geslenterd, totdat we het wel weer genoeg vonden. Daarna hebben we nog even boodschappen gedaan voor het avondeten. Dit was brood met wat lekkere hapjes, want helaas was onze gasfles nu echt leeg. Dus iets koken zat er niet meer in. Ja uiteindelijk hebben we gewoon wat pannen boven waxine lichten gehangen, dit werkt prima alleen moet je daar wel erg veel geduld voor hebben.

Tot zover ons avontuur in Strasbourg.

1 Comment, Written on September 22nd, 2012 , 25. Frankrijk
De straat richting het centrum, met rechts een vakwerkgebouw in aanbouw

De straat richting het centrum, met rechts een vakwerkgebouw in aanbouw

Vandaag hebben we voor de tweede dag besloten om mee te helpen met druiven knippen. Dit keer echter zijn we op verschillende locaties in omgeving van Bergheim geweest. Zij huren namelijk zo her en der een wijnveld en hebben ook her en der een eigen stuk gekocht. Dit staat gewoon naast andere wijnranken, waardoor je als leek gauw zult denken dat het allemaal bij elkaar hoort. Dat blijkt dus niet zo te zijn.

Ook zijn de Fransen erg traditioneel wanneer het op druiven telen aankomt. Zo hadden ze op een bepaalde plek last van nematoden in de grond, waardoor er nog maar weinig en zeer kleine druiven groeiden. De opbrengst in kilo’s viel daar dan ook behoorlijk tegen. Toen ik zei dat wij in onze volkstuin nematoden bestrijden met Afrikaantjes (een bloem) en aangaf dat ze dat dan eens moesten proberen. Toen werd er al gauw geschermd met het feit dat wetenschappers zich hier al jaren een oplossing voor aan het zoeken waren en dat wanneer zij iets vonden dit gebruikt kan worden. Goed, ik ben dan geen bioloog of deskundige op dit vlak. Maar als je in het vooruitzicht hebt dat je de druiven kunt rooien en dan minstens 10 jaar moet wachten voordat je weer zonder nematoden verder kunt zelfs met een terugkerende risico. Dan had ik dat risico wel genomen, zeker omdat van dit stuk grond ook bijna geen oogst te halen viel. Maar zo niet hier, alhoewel ik de beste man misschien wel aan het denken heb gezet. Wat dat betreft misschien toch iets bereikt!

Aan het einde van de dag hebben we nog heerlijk na gesproken over de dag en alles wat ons zo bezig houdt onder het genot van de verscheidene eigen geteelde biologische wijnen.

Leave A Comment, Written on September 21st, 2012 , 25. Frankrijk
Met trots gepresenteerd, de oogst en de knipper

Met trots gepresenteerd, de oogst en de knipper

Vanmorgen zijn  we vroeg opgestaan om mee te helpen met het druivenplukken. De druivenranken staan vlakbij de standplaats en we begonnen met een lage buitentemperatuur. We waren met zo’n zes man aan het knippen, waarbij twee personen aan weerszijden staan van een druivenrank. Met een kleine scherpe tang knip je de druiventros af en deze laat je daarna in een emmer vallen.

Wanneer je emmer vol is dan geef je deze door aan de persoon die het dichtst bij het trekkertje staat. Aan de trekker zit namelijk een grote bak en daar stort je de druiven in. Totdat deze grote bak uiteindelijk ook weer vol is. Dan wordt de bak in een geïsoleerde wagen gestald (om ervoor te zorgen dat de druiven niet te warm worden).

Het was erg gezellig om met zijn allen te knippen en met elkaar te praten over wat iedereen zo bezig houdt in het leven. Twee mannen spraken alleen Frans, terwijl de twee broers van het familiebedrijf daarnaast nog wat Engels en Duits spraken. Maar de voertaal is naast Frans toch echt Elsas. Dit is een mengeling van Duits en Frans, maar dan plat! Heel af en toe denk je dat je een woord mee krijgt en dan is het even niet helemaal meer te volgen. Erg grappig om te horen trouwens.

Lekker!? en goed voor de darmen!

Lekker!? en goed voor de darmen!

Rond 10:00u kwam de vader van het familiebedrijf met koffie, thee, Schnaps en wat te eten. Waarbij we met zijn allen even een gezellige pauze hebben gehouden. Daarna hielp de vader ons mee met het plukken. We hebben de rest van de dag nog lekker mee geholpen.

’s  Avonds waren we uitgenodigd om een kijkje in de wijn keuken te mogen nemen. Daar werd de oogst van de dag gewogen en daarna werden al deze druiven in een grote pers gestopt. Het persen zelf nam al ruim 4 uur in beslag. Dit hebben wij natuurlijk niet tot aan het einde bekeken. Wel mochten we en glas van het nette geperste druivensap proeven. We werden er wel op gewezen om niet meer dan één glas te drinken aangezien dit zeer laxerend zou werken. Nou dat hebben wij gemerkt, we hebben beiden niet meer dan één slok gehad en onze darmen begonnen al aardig te rommelen. Later wordt het druivensap nog bezonken, gefilterd en daarna opgeslagen in een vat en dan pas gebotteld.

Moe en voldaan dropen we af naar de camper en zijn heerlijk gaan slapen.

Leave A Comment, Written on September 20th, 2012 , 25. Frankrijk

Vandaag hebben we besloten om naar Frankrijk te rijden. We gaan eens kijken of we via de “France Passion” bij een wijnboer terecht kunnen komen. Wellicht om ook nog mee te helpen met druiven plukken of ergens anders in de keten van de wijnproductie.

Van de mensen met de mooie MAN vrachtwagen camper hebben wij begrepen dat het gebied de Elsas (Alsace) erg mooi schijnt te zijn, dus daar gaan we naar toe.

Allereerst hebben we een adres in Colmar proberen op te zoeken. Helaas staat in de “France Passion” gids niet echt een adres vermeld, maar een korte route beschrijving. Helaas ook nog eens in het Frans voor de die-hard adepten (wat wij ‘nog’ niet zijn).

Frans passion camperplaats in Bergheim

Frans passion camperplaats in Bergheim

We hebben een bord in het dorp kunnen vinden wat aangaf waar ons adres zou moeten zijn. We hebben de aanwijzingen gevolgd, maar hebben helaas geen wijnboer kunnen aantreffen, jammer.

Dan maar kijken wat er dicht in de buurt zit en dan rijden we daar wel heen. Misschien dat we daar wel kunnen slagen. De volgende op de lijst was een biologische en onafhankelijke wijnboer in Bergheim een kleine 15 kilometer verderop.

Toen we de E25 afreden richting Bergheim zag de omgeving er al prachtig uit. Voor zover het oog kon zien zag je maïs velden afgewisseld met druiven ranken. Aan de horizon zag je bergen en tussen het groen van de druiven lag er her en der een dorp. Werkelijk prachtig om te zien.

Bij het binnen rijden van Bergheim kwam je echt in een pittoresk en gezellig dorpje binnen. Duitse stijl vakhuizen met overal bloembakken onder en op de vensterbakken en ook op straat. Maar wij gingen nu niet het dorpscentrum in, maar naar de wijnboer.

Ander uitzicht vanaf de camperplaats

Ander uitzicht vanaf de camperplaats

We hebben dit adres makkelijk kunnen vinden en we werden buiten al opgewacht door iemand! Kijk dat is een stuk handiger dan bij het vorige adres. De jongen sprak alleen Frans, maar haalde één van de eigenaren erbij en deze sprak zowel Frans, Engels en Duits. Zij hadden ook een terrein waar wij met de camper konden staan en de man zou ons daar zo meteen naar toe brengen. We werden ook meteen uitgenodigd voor een wijnproeverij vanavond. Tussen neus en lippen door vroegen wij of we misschien mee konden helpen met de oogst. In eerste instantie werd dit een beetje op afstand gehouden, maar uiteindelijk ging de man overstag.

We werden begeleid naar onze overnachtingplaats een kleine 500 meter verderop. Daar hebben we nog even wat zaken voor ons zelf gedaan tot dat de avond aangebroken was. Nu was het tijd voor de wijnproeverij. We zijn naar de wijnboerderij gelopen en werden vriendelijk ontvangen door de vader van het familiebedrijf. Hij was echter vergeten dat hij een afspraak had en vroeg of het mogelijk was of wij over drie kwartier terug konden komen. Wat wij dan ook maar gedaan hebben.

Bij terugkomst hebben we heerlijke wijnen van de streek mogen proberen en we hebben ook erg gezellig de avond door gekletst met de man. Deze sprak overigens zeer goed Duits, wat voor ons lekker makkelijk was (in vergelijking met Frans dan).

Leave A Comment, Written on September 19th, 2012 , 03. Duitsland, 25. Frankrijk
Mooi gebouw vlakbij het park

Mooi gebouw vlakbij het park

Zo vandaag was het de tijd om het stadje Wehr eens te bezoeken. Bij de ingang van het stadsparkje lag de bibliotheek. Maar deze ging net dicht en was pas om half drie weer open. Goed, hierdoor hadden we dus tijd genoeg om de binnenstad eens te bezoeken. Al snel bleek dat dit hoofdzakelijk maar één hoofdstraat is met de winkels daar. Niet heel erg groot dus.

We hebben ons zelf maar getrakteerd op een heerlijk Italiaans ijsje en wat rond geslenterd om de tijd te doden. Uiteindelijk zijn we naar de bibliotheek gegaan om daar weer eens dit blog te updaten. Het werd namelijk al weer eens tijd. Alleen wat  bleek nu, we mochten helemaal niets aansluiten op de pc’s. Dus we konden onze USB-stick met de geschreven verhalen ook niet gebruiken om iets op het internet te krijgen. Helaas hadden ze ook nog geen wifi, dus met onze eigen laptop ging dat ook niet gebeuren. Balen!

We zijn maar weer afgedropen naar de camper en hebben maar even besloten om weer te updaten wanneer we weer alle middelen voor handen hebben. Helaas zat er ook geen toegankelijk wifi netwerk in de buurt van de camper. Ach, dit zijn van die dingen die je gewoon overkomen op zo’n reis. Voor de volgende moeten we maar eens een duchtige wifi buitenantenne meenemen of iets dergelijks.

Leave A Comment, Written on September 18th, 2012 , 03. Duitsland

We hebben nog wat huishoudelijke zaken gedaan vlak voor vertrek. Daarna was het tijd om wat boodschappen te doen. Helaas werd de vulling van onze gasfles ook steeds minder, dus werd het ook hoogtijd om voor een gasfles vulstation te gaan kijken.

We hebben overal en nergens navraag gedaan, bij tankstations, gasboeren etc. Maar hier kun je alleen maar gasflessen ruilen en niet laten vullen. Erg frustrerend! Voor de volgende keer koop ik of een zelf vulbare fles met 80% afsluiting of ik bouw een dampgastank in de camper. Dan kun je tenminste die fles bij elke tankbeurt mee vullen (en het is per liter nog goedkoper ook).

We zijn uiteindelijk zonder de fles te kunnen vullen verder gereden, dus we moeten onder weg onze ogen open houden voor vulstations. De bestemming voor vandaag was Wehr, waar we eigenlijk gisteren al naar toe wilden. Om daar te komen hebben we gekozen voor de kortste route en deze was door Zwitserland, daarna zijn we weer Duitsland in gereden. Je merkt hier al dat de omgeving behoorlijk glooiend wordt. Laat nu net dat wij ook nog eens een toeristische route gekozen hebben naar Wehr toe. Een smalle bochtige weg langs een “ravijn” en onder uitgegraven bergwanden door. De weg naar beneden maakte dit allemaal weer erg zwaar voor de remmen, afremmen op de motor helpt hier gewoon bijna niet, dus je ontkomt er helaas niet aan om ook veel de rem te gebruiken. Iets wat we toen we in Wehr aankwamen merkten (aan de geur). Advies, gewoon doorrijden om de remmen de tijd te geven om af te koelen en vooral niet stil gaan staan.

De camperplaats lag midden in het stadsparkje ergens verscholen achter bomen en struiken. Hier was wel alles voor handen wat je nodig hebt; stroom, water en een lozingsplaats voor vuilwater en de wc.

’s Nachts was er nog een stelletje wat vlakbij onze camper stiekeme buiten sex had. Zij hebben onze camper in het donker blijkbaar niet opgemerkt (of wel?!) En dachten helemaal alleen te zijn, hah niet dus! Zelf kon ik (Florian) niet de voyeur uithangen, je zag namelijk niets in het donker, maar de stiekeme geluiden lieten niets aan de verbeelding over. Totdat het stel uiteindelijk gestoord werd door iemand die zijn hond aan het uitlaten was. Ach ja, zo maak je ook weer eens iets anders mee.

De volgende ochtend bleek zelfs dat het bankje wat zij gebruikt hadden ook echt op geen 5 meter afstand van onze camper stond. En door de bosjes en in het donker zullen ze ons waarschijnlijk niet opgemerkt hebben.

Leave A Comment, Written on September 17th, 2012 , 03. Duitsland, 04. Zwitserland

Na twee fantastische dagen in Ulm te hebben beleefd, was het weer eens tijd om verder te reizen. We hebben nog even uitgebreid afscheid genomen van onze Duitse buren met de mooie en grote vrachtwagen camper.

Het weer zat ons ook mee, het begon al droog en zonnig en de temperatuur steeg al gauw boven de 25 graden uit. We hebben gekozen om uiteindelijk in Wehr aan te komen en daar te gaan staan. Maar gaande weg werd de afstand toch wat te ver voor ons. Heel toevallig leidde de weg ons langs een bekende plek waar we eerder deze reis al gestaan hebben, namelijk Rielasingen-Worblingen.

Camperplaats gezien vanuit het zwembad

Camperplaats gezien vanuit het zwembad

We besloten om te kijken of hier nog één van de in totaal zes plaatsen vrij was. De omgeving is hier fantastisch en we zouden dan ook weer naast het natuurbad staan. Met deze temperatuur was dit al een aangenaam vooruitzicht.

Bij aankomst bleek dat we echt geluk hebben gehad, want er was nog maar één plaats vrij. Precies genoeg dus! Meteen met de zwemspullen onder de arm zijn we richting het natuurbad gegaan. Wat bleek nu, vandaag was het de laatste openingsdag van het jaar! Om dat te vieren was de toegang gratis! Kijk dat kun je geen geluk meer noemen.

Helaas bleek wel dat de water temperatuur maar zo’n 17 graden Celsius was. Erg koud om erin te gaan, maar als je eenmaal aan het zwemmen bent is het redelijk goed uit te houden. Heerlijk gewoon.

Wat me nu trouwens opvalt is dat ze bij het natuurbad behoorlijk wat moeite moeten doen om het water enigszins helder te houden. Want je merkt wel dat er een lichte algengroei is. In Paluse (Letland) hebben we in een kraak helder meer gezwommen, dus daar heeft de natuur er geen problemen mee om het water zuiver te houden. Iets wordt er blijkbaar hier nog vergeten aan flora/fauna om mee te helpen. Leuk om eens over na te denken voor een eventuele eigen zwemvijver (ooit!).

Leave A Comment, Written on September 16th, 2012 , 03. Duitsland
Jeugd sportevenement in het stadium

Jeugd sportevenement in het stadium

We werden vanmorgen wakker door een grote drukte op de parkeerplaats voor mensen waren een plaatsje aan het zoeken maar de meeste plekken stonden al vol. Wij hadden onze camper dwars op de parkeerplaats gezet en namen daardoor vrij veel plaats in beslag. Toch zouden we er anders ook niet op passen. Wel zou er nog een camper voor kunnen staan. We gingen er namelijk van uit dat het alleen voor vanmiddag zou zijn. Zo iets hadden we meegekregen. We hebben iemand met een camper de plaats aangebonden maar hij had al een ander plaatsje gevonden.

’s Ochtends zijn we even gaan kijken waar alle commotie over ging. Er zou iets te doen zijn in het stadium. Het was er erg druk en overal liepen ouders met kinderen. De entree was gratis dus we zijn de tribune op gelopen. Er bleek een jeugd sportevenement te zijn. Leuk om even te bekijken. Bracht nog jeugdherinneringen van ons boven. Florian had een keer meegedaan met iets dergelijks in Duitsland en Sissy heeft ooit mee gedaan met de Limburgse Scholen Atletiek (was geen heel groot succes)

Tijd om wat meer informatie in te winnen over de Kulturnacht. We zijn de stad ingelopen opzoek naar de toeristeninformatie. Er was nu al veel te doen maar ook werd er overal voorbereid voor vanavond. Voor de munsterkerk was een markt die vandaag in het teken stond van biologische producten. Veel kraampjes met lekkere dingen. Voor de Kulturnacht stond er voor de toeristeninformatie een balie met drie dames om onze vragen aan te stellen. De entree voor de nacht kost € 9,- en dan konden we daarmee overal heen en naar binnen en we konden gebruik maken van alle trams en bussen door de hele stad. We hadden een boekje meegekregen om te kijken welke activiteiten er overal waren.

Super dikke vrachtwagen camper!

Super dikke vrachtwagen camper!

Het was al de hele morgen een beetje aan het regenen en nu ging het weer wat harder regenen. Thuis dan maar even rustig bekijken wat er te doen is en waar we mogelijk een kijkje willen nemen. Tijdens onze lunch was het weer alweer een beetje opgeklaard. Tot het ineens heel donker werd binnen. Er was eindelijk een camper die wel op het plekje voor ons durfde te gaan staan. Het was echt een super dikke vrachtwagen camper! Zij voelde zich een beetje schuldig dat ze ons uitzicht belemmerde maar ze hadden het juist even nog veel interessanter gemaakt.

We zijn meteen even naar buiten gelopen om kennis te maken en hun parel(tje) te bewonderen. Het was een MAN truck, 4 wiel aangedreven en helemaal top, super chique ingericht als camper (woning)! En de mensen waren ook heel aardig. Zij waren Duits maar hij sprak een beetje (vrij goed) Nederlands. Dat was natuurlijk wel handig alhoewel Sissy moeite had met het schakelen tussen de talen. Terwijl wij aan het kletsen waren kwam er een plaatsje voor onze camper vrij. Zo konden onze buren meteen een mooie plaatsje innemen. Heel grappig om te zien hoeveel mannen maar ook vrouwen hun nek verdraaien om de camper eens goed te bekijken!

Een van de waterstromen in het Fischerviertel

Een van de waterstromen in het Fischerviertel

Nog even wat gegeten alvorens we aan de Kulturnacht konden beginnen. In het centrum hadden we een aantal voorstellingen gezien die ons wel interessant lijken. Op verzoek van onze buren hebben we eerst nog het Fischerviertel bezocht dit moest heel mooi zijn en bouwkundig bijzonder. En dat was het zeker. Vele oude, vaak vakwerk, gebouwen die bijna allemaal scheef leken te zijn. Het enen nog schever dan het andere. Er was zelf een gebouw dat “Het Scheven hotel” heet en was. Een prachtige wijk met een paar water stroompjes waar langs en tussen de woningen waren gebouwd.

Voor het gebouw waar de eerste voorstelling plaats vond stonden nog een paar ouder mannen, lassers, die hun kunsten vertoonde. Konden we even een paar technische vragen stellen en gezellig kletsen. Daarna de eerste voorstelling die ging over het einde van de wereld maar dan heel flauw. We zijn de stad verder doorgewandeld en hebben nog wat schilderkunst bewonderd, een goudsmid aan het werk gezien en een halve kindervoorstelling voorbij zien komen.

Voor de laatste voorstelling moesten we helemaal naar de andere kant van de stad. Hiervoor hebben we de bus genomen. We stapte in bij een buschauffeur die er zin in had. Hij scheurde de bochten door en we konden nog net ons eten binnen houden. Hij was wel vriendelijk dus hebben we even gedag gezegd toe we veilig aan waren gekomen. We stonden langs de grote weg in het donker en hadden geen idee waar we heen moesten.  Er was nergens met borden aangegeven waar we moesten zijn dus hebben we de navi maar even aangeslingerd om het op te zoeken. We zagen een vage theaterruimte waar een aantal mensen buiten stonden. Er waren nog maar weinig mensen binnen dat niet aan het ontvangst kon liggen. Later bleek dat het ’s middag wel al erg druk was geweest. Wellicht lag het dan toch aan de vindbaarheid en de plaats van de locatie.

Voordracht van Orphans of the Animals

Voordracht van Orphans of the Animals

We kregen eerst een stuk voorgedragen door een vrouw uit Australië. Het stuk kwam uit een door haar zelf geschreven verhaal: Orphans of the Animals. Het was erg vaag maar wel gebaseerd op waargebeurde verhalen. Deze scenes werden gevolgd door een paar dames die een stuk in het Duits deden. Dit was wel een heel leuk stuk om te bekijken. Na dit stuk kwamen de vrouw van het eerste verhaal vragen of wij het leuk vonden als zijn nog een paar scene voor zou dragen. Tuurlijk, we zijn er nu toch. We hebben na haar voordracht met twee collega’s nog gezellig na zitten kletsen.

Nu waren we aan het twijfelen om terug naar huis te gaan of om eerst nog iets te eten in het centrum. De honger heeft het gewonnen. De eerst volgende bus kwam echter pas over een kwartier of zo dus zijn we maar vast gaan lopen. Het was weer een hele wandeling, zoals wij ze al vaker mee hebben gemaakt. Lekker wat gegeten….bij de Mac. En toen toch maar naar huis. Weer gelopen want die bussen laten te lang op zich wachten. Onderweg naar huis werden we behoorlijk verrast. We hoorde in eens muziek onze kant op komen en een tram…die twee gaan toch niet samen??!! We stonden stom verbaasd te kijken toen de tram ons voorbij reed met discolampen en een heuse band achterin. De tram stond stampvol met dansende en drinken de mensen. We waren zo verbaasd dat we vergeten zijn een foto te nemen.

Eindelijk weer in ons heerlijke bedje. We hebben nog een keer de discotram voorbij horen komen en zijn daarna in een diepe slaap gevallen.

4 Comments, Written on September 15th, 2012 , 03. Duitsland

Waar zijn ze nu? is proudly powered by WordPress, Automated by Installatron. and the Theme Adventure by Eric Schwarz
Entries (RSS) and Comments (RSS).

Waar zijn ze nu?

Ons Europa avontuur blog